bg_image

Βάσια Τσάμη


Πανεπιστήμιο Κρήτης

Βάσια Τσάμη

Επίκουρη Καθηγήτρια της Νεοελληνικής Γλώσσας και της Διδασκαλίας, Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης, Πανεπιστήμιο Κρήτης

1 Με τι ασχολείται η έρευνά σας;

Η έρευνά μου εστιάζει στην καλλιέργεια του κριτικού γραμματισμού των μαθητών/τριών και στο πώς η εκπαίδευση μπορεί να συμβάλλει στην ανάπτυξη της κριτικής σκέψης. Με ενδιαφέρει ιδιαίτερα το πώς οι μαθητές και οι μαθήτριες μπορούν να αναγνωρίζουν κοινωνικές ανισότητες και διακρίσεις που συχνά παρουσιάζονται ως «φυσικές» ή αυτονόητες, να τις αμφισβητούν και, μέσα από τη γνώση και τη δράση τους, να συμβάλλουν στον μετασχηματισμό της κοινωνικής πραγματικότητας.

2 Γιατί είναι σημαντική;

Μέσα από την ανάπτυξη της κριτικής επίγνωσης, η εκπαίδευση μπορεί να συμβάλει στη διαμόρφωση πιο ενεργών και ευαισθητοποιημένων πολιτών/ιδών, οι οποίοι/ες δεν αποδέχονται παθητικά τις κοινωνικές ανισότητες αλλά μπορούν να τις αμφισβητούν και να συμβάλλουν σε μια πιο δίκαιη και συμπεριληπτική κοινωνία.

3 Tι σας ενέπνευσε να ακολουθήσετε αυτό το δρόμο;

Οι ανισότητες που συναντώ καθημερινά γύρω μου και το πόσο συχνά αντιμετωπίζονται ως κάτι φυσικό, ως κάτι πάγιο. Ήθελα να καταλάβω καλύτερα πώς μπορούμε, μέσα από την εκπαίδευση, να αναγνωρίζουμε διάφορα φαινόμενα ρατσισμού, σεξισμού, που αναπαράγονται συχνά υπόρρητα, να τα αμφισβητούμε και να τα αλλάζουμε.

4 Τι σας αρέσει περισσότερο στην έρευνα;
5 Τι συμβουλή θα δίνατε σε ένα παιδί που αγαπά την επιστήμη;

Θα του έλεγα να μη φοβάται τις φορές που θα ακούσει ότι έκανε λάθος. Η ίδια η έννοια του «λάθους» δεν είναι ουδέτερη· συχνά συνδέεται με κοινωνικές προσδοκίες, σχέσεις εξουσίας, στερεότυπα και άνισες ευκαιρίες. Κάθε μέρα είναι σημαντικό να διεκδικούμε την ελευθερία μας στο να δοκιμάζουμε, να αποτυγχάνουμε και να ξαναπροσπαθούμε. Η επιστήμη, άλλωστε, προχωρά μέσα από ερωτήματα, δοκιμές και αναθεωρήσεις. Γι’ αυτό θα του έλεγα: να έχει περιέργεια, να αμφισβητεί και να προχωρά.

6 Fun fact: Πείτε μας κάτι που δεν γνωρίζουν πολλοί για εσάς

Έχω την τάση να αναζητώ το «γιατί» όχι μόνο σε όσα λέγονται, αλλά και σε όσα μένουν στη σιωπή.