Πανεπιστήμιο Κρήτης, Τμήμα Χημείας, Αναπληρωτής Καθηγητής
Πανεπιστήμιο Κρήτης
Κωνσταντίνος Νεοχωρίτης
- 1 Με τι ασχολείται η έρευνά σας;
-
Η έρευνά μου ασχολείται με τον σχεδιασμό και τη σύνθεση νέων μορίων, με στόχο κάποια από αυτά να αποτελέσουν την αφετηρία για την ανάπτυξη νέων φαρμάκων. Με απλά λόγια, προσπαθούμε να φτιάξουμε μόρια που δεν υπήρχαν πριν και να ανακαλύψουμε τι μπορούν να κάνουν. Είναι λίγο σαν LEGO, μόνο που τα κομμάτια είναι άτομα και το manual… δεν υπάρχει!
- 2 Γιατί είναι σημαντική;
-
Γιατί στο τέλος της ημέρας η χημεία πρέπει να έχει και έναν καλό λόγο ύπαρξης! Η έρευνά μας μπορεί να συμβάλει μακροπρόθεσμα στην ανάπτυξη νέων φαρμάκων και στη βελτίωση της ανθρώπινης υγείας. Φυσικά, από ένα μόριο μέχρι ένα πραγματικό φάρμακο υπάρχει πολύς δρόμος…και αρκετά πειράματα!
- 3 Tι σας ενέπνευσε να ακολουθήσετε αυτό το δρόμο;
-
Η περιέργεια μου! Από μικρός ήθελα να καταλάβω «γιατί» συμβαίνουν τα πράγματα γύρω μου, από τα φαινόμενα της φύσης μέχρι το περιβάλλον, τη χλωρίδα και την πανίδα. Τελικά έγινα χημικός και συνεχίζω να κάνω ακριβώς το ίδιο πράγμα: ρωτάω “γιατί;” και προσπαθώ να βρω την απάντηση.
- 4 Τι σας αρέσει περισσότερο στην έρευνα;
-
Το ότι μπορώ να δημιουργήσω ένα μόριο που δεν έχει δημιουργήσει ποτέ κανείς άλλος στον πλανήτη. Μια καινούργια, πραγματική χημική οντότητα, με ιδιότητες που μπορεί κάποτε να αποδειχθούν χρήσιμες για την ανθρωπότητα. Είναι ένας πολύ ωραίος συνδυασμός δημιουργικότητας, επιστήμης και… ελεγχόμενης τρέλας!
- 5 Τι συμβουλή θα δίνατε σε ένα παιδί που αγαπά την επιστήμη;
-
Μην σταματήσεις να ρωτάς “γιατί;”. Η περιέργεια είναι ίσως το σημαντικότερο εργαλείο ενός επιστήμονα. Και μην φοβάσαι να κάνεις λάθος: στην έρευνα, πολλές φορές ένα «λάθος» πείραμα είναι απλώς μια πολύ καλή ερώτηση που δεν είχες σκεφτεί να κάνεις!
- 6 Fun fact: Πείτε μας κάτι που δεν γνωρίζουν πολλοί για εσάς
-
Παίζω σκάκι! Μάλλον γιατί μοιάζει αρκετά με τον τρόπο που σκέφτομαι την έρευνα: χρειάζεσαι έμπνευση, στρατηγική, ευελιξία και… να έχεις ένα σχέδιο όταν το πρώτο σου σχέδιο αποτύχει! Μια όμορφη παρτίδα σκάκι μοιάζει, κατά κάποιον τρόπο, με μια όμορφη χημική σύνθεση: ξεκινάς με κάποια κομμάτια, κάνεις τις κινήσεις σου, προσαρμόζεσαι στα απρόοπτα και στο τέλος ελπίζεις να μην έχεις κάνει… ματ στο λάθος μόριο!
